منبع‌شناسی آزمون ارشد و دکتری فلسفه

۱٫ این منابع صرفاً پیشنهادی است و اصل عدم قطعیت بر آنها حاکم است.
۲٫ آزمون‌های ارشد و دکتری منابع معین و مشخصی ندارند، بلکه سطحی از دانش در نظر گرفته می‌شوند که در هر قسمت ذکر شده است.
۳٫ منابع در دو بخش معرفی شده است. منابع اولیه و منایع تکمیلی. اگر در زمان مورد نظر خود منابع اولیه را اتمام کرد منابع تکمیلی را هم بنابر فرصتی که دارد بخواند. اما تا همۀ سرفصلها را یکبار نخوانده سراغ منابع تکمیلی نرود.
۴٫ یکی از بهترین روش‌ها در مطالعۀ منابع آن است که ابتدا (یا همزمان) سؤالات ارشد و دکتری را –مثلاً ده سال- را دید که تأکید بر کدام مباحث، و فلاسفه و مکاتب است و سپس منابع را با نظر به آن سؤالات مطالعه کرد. (و البته همیشه استقرا حکمی ضروری ناظر به موارد جدید نمیدهد و پیشبینی قطعی سؤالات ناممکن است!)
۵٫ در مورد متون عربی و فارسی بهتر است متنهای بدایه الحکمه و مبادی العربیه (ج۲) نگاهی شود و در صورت فرصت بیشتر گزیدههایی از متون که در شروح دکتر یثربی آمده است. و به همین ترتیب برای متون انگلیسی هم متون سؤالات سالهای قبل نگاه شود و هم برخی متنهای ساده که ترجمه شده مقابله شود در حدی که بتوان تاحدی متنهای فلسفی را فهمید. لازم است مهمترین واژههای اصلی فلسفی)عربی و انگلیسی( را در حفظ داشت.
۶٫ شاید برخی کتابها ”فارغ از آزمون“ ایدهآل نباشند اما در مظان منبع آزمون‌اند.
۷٫ هر گونه پیشنهاد و تکملهای را به ایمیل بنده ارسال کنید.

منبع‌شناسی آزمون ارشد و دکتری فلسفه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *